Endometrioza – objawy i leczenie

/Encyklopedia wiedzy/Endometrioza – objawy i leczenie

 

Endometrioza jest zaburzeniem o nie do końca zdefiniowanej etiologii. Polega na tym, że komórki podobne do komórek znajdujących się w endometrium mogą pojawić się poza macicą, na przykład w jamie brzusznej lub jajnikach. Podlegają one rytmowi wzrostu i złuszczenia się tak jak komórki endometrialne, które prawidłowo występują tylko w macicy. W zależności od wzrostu i złuszczenia, jeżeli przestrzeń, w której znajduje się taka zmiana będzie otwarta, będą występowały jedynie zrosty. Natomiast, jeżeli zmiana będzie znajdować się w przestrzeni zamkniętej, na przykład w jajniku, może spowodować powstanie torbieli, które wraz z kolejnymi cyklami będą rosły i będą zawierały zhemolizowaną krew.

Główne objawy występujące u kobiet z endometriozą możemy podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa objawów to dolegliwości bólowe, druga to niepłodność. W zależności od rodzaju objawów u pacjentek, należy inaczej podejść do leczenia endometriozy. Jeżeli pacjentki nie mają problemu z niepłodnością, ponieważ już posiadają dzieci, leczenie jest objawowe dolegliwości bólowych. Rodzaj leczenia jest farmakologiczny oraz operacyjny. Jeśli leczenie objawowe przynosi pozytywny skutek, operacja nie jest konieczna. Zmiany endometrialne będą podlegały zmniejszeniu i zanikowi w okresie, kiedy kobieta wejdzie w menopauzę. W przypadku, kiedy głównym problemem u kobiet z endometriozą będzie niepłodność, zwraca się uwagę na wiek oraz rezerwę jajnikową.

Skutkami endometriozy są:
• zaburzenia implantacji zarodków,
• zniszczenie tkanek organów wewnętrznych,
• niedrożność jajowodów,
• zrosty w jamie macicy, uniemożliwiające zapłodnienie,
• niższa jakość komórek jajowych, co w konsekwencji wpływa na pogorszenie jakości zarodków.

Leczenie niepłodności pacjentek z endometriozą powinno ograniczać się do zapłodnienia pozaustrojowego. W każdej przerwie między staraniami pacjentka powinna przyjmować tabletki antykoncepcyjne, celem zapobieżenia rozrostowi endometriozy. Bardzo dyskusyjne jest podejście do endomertiozy jako problemu, który leczy się chirurgicznie. Wynika to z tego, że usuwanie zmian występujących w jajniku poprzez laparoskopię może i bardzo często prowadzi do zniszczenia tkanki jajnikowej, a więc do ograniczenia płodności. Pacjentki po bardzo trudnych zabiegach laparoskopowych zgłaszają się z brakiem rezerwy jajnikowej, czyli są na etapie, w którym praktycznie wszystkie komórki jajowe zostały u niech zniszczone i nie ma już możliwości leczenia niepłodności. Z tego powodu niektóre z towarzystw zalecają, aby w przypadku endometriozy wcale nie operować lub jeśli podejmuje się decyzję o operacji należy dokładnie sprawdzić rezerwę jajnikową, posiadać wiedzę, gdzie komórki się znajdują oraz jak bardzo struktura jajnika zostanie zniszczona. Dlatego ważne jest, aby pacjentka decydująca się na operację, oznaczyła sobie poziom AMH przed zabiegiem i następnie porównała wynik z badaniem wykonanym po zabiegu, aby miała wiedzę jak duże straty nastąpiły w zapasie komórek podczas laparoskopii.

Rokowanie dotyczące szansy urodzenia zdrowego dziecka u pacjentek z endometriozą zawsze są gorsze w porównaniu z pacjentkami bez endometriozy w tym samym wieku i z taką samą rezerwą jajnikową. Jeżeli wprowadzi się dodatkową farmakoterapię do zapłodnienia pozaustrojowego, możliwe jest częściowe zredukowanie wysokiego odsetka poronień u pacjentek z endometriozą. Szanse na ciążę są jednak niższe niż u innych pacjentek, dlatego konieczne jest szybkie wdrożenie leczenia i należy rozważnie decydować się na zabiegi operacyjne.

Czy ten artykuł jest przydatny? 1 1

← Powrót
← Powrót do strony głównej